επισημάνσεις

Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-04-14 08:53
Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Η αναβίωση  του κράτους πρόνοιας συνολικά στην EE και η φαντασίωση της σύγκλισης είναι εντελώς εξωπραγματι­κά. Είναι αυταπάτη ότι ο σύγχρονος αδυ­σώπητος καπιταλισμός θα μεταμορφωθεί ως διά μαγείας σε καλοκάγαθο ιερέα. Σε μια καπιταλι­στικού  τύπου ομοσπονδία οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται με γνώ­μονα την ισοτιμία αλλά με γνώμο­να την οικονομική και πολιτική δύ­ναμη.
 
 
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-04-11 11:01
Παναγιώτης Μαυροειδής
Αν υπήρχε δυνατότητα, θα ήταν ανοιχτοί οι δρόμοι και ελεύθερα τα πεζοδρόμια σήμερα, μέρα επίσκεψης της καγκελαρίου της Γερμανίας και δε θα υπήρχε απαγόρευση. Το ιδανικό θα ήταν χιλιάδες κόσμου, δεξιά και αριστερά, να ζητωκραυγάζουν:
‘’Άβε Καίσαρ, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν’’.
Αλλά η Ελλάδα δεν έχει ακόμη γίνει τόσο ‘’κανονική’’.
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-04-08 20:10
Μιχάλης Παπαμακάριος
Είναι σύνηθες σε ιστορικές στιγμές που τα πράγματα αλλάζουν ταχύρυθμα και το νέο που γεννιέται δεν ηγεμονεύει ακόμη, τμήματα του κινήματος, ειδικά στο έδαφος της ιστορικά στιγμιαίας αδυναμίας να ανατραπεί η επίθεση, να επιστρέφουν στις παλιές τακτικές, στα παλιά προγράμματα και στα παλιά συνθήματα. Για μια ακόμη φορά έχουμε να κάνουμε με την πολυφορεμένη λογική που καλεί την αντικαπιταλιστική αριστερά να ανέβει στο άρμα του ανερχόμενου διαχειριστικού ρεφορμιστικού πόλου ώστε να «επιδράσει», να τον αλλάξει και ούτω το καθεξής. Η θεωρία αυτή επανέρχεται χωρίς να κομίζει κάποια ιστορική δικαίωση μέχρι τώρα ίσα, ίσα.
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-04-04 15:33
Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Η αθλιότητα του να είσαι αντικομμουνιστήςΟι πιο αντιδραστικές δυνάµεις του συστήµατος, επικαλούµενες «τον κοµµουνιστικό κίνδυνο», προχωρούν στην κατάργηση της αστικής δηµοκρατίας στην επιβολή στυγνού δικτατορικού πολιτεύµατος. Ούτε τον Αύγουστο του 1936 ούτε τον Απρίλη του 1967 υπήρχε ο συσχετισµός δυνάµεων για την ανάδειξη αριστερού καθεστώτος. Σ’ άλλες περιπτώσεις υπονοµεύονται ή και ανατρέπονται (Χιλή 1973, Βενεζουέλα σήµερα) προοδευτικά καθεστώτα που κινούνται στο πλαίσιο της αστικής νοµιµότητας και έχουν πραγµατοποιήσει απλώς ορισµένες προοδευτικές µεταρρυθµίσεις, απέχοντας πολύ απ’ τον σοσιαλιστικό µετασχηµατισµό της κοινωνίας.
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-04-03 17:50
Κίμων Ρηγόπουλος
Το επάγγελμά τους δεν είναι ακριβώς βαρύ και ανθυγιεινό αλλά δυσώδες. Δεν τους αφορά που καίγεται το Κορδελιό αφού τα αποκαϊδια δεν βρωμίζουν ακόμα την αυλή τους. Η πνευματική οκνηρία τους διακόπτεται βιαίως μόνο όταν οσφραίνονται μπαξίσι.  Δεν είναι οι εφευρέτες της αλητείας, αλλά η αλητεία είναι ο φυσικός τους χώρος. Εκεί αισθάνονται ο εαυτός τους.
 
 
 
 
 
Σχόλια: 4 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-04-02 22:26
Παναγιώτης Μαυροειδής
Η Χρυσή Αυγή έλυνε ως τώρα ένα σημαντικό πρόβλημα για την κυβέρνηση, αλλά και για κάθε στυγνό εργοδότη, παθιασμένο συντηρητικό ή δουλοπρεπή δημοσιογράφο: Μπορούσε αυτή να πει ελεύθερα και ανοιχτά ότι σκέφτονταν και  ποθούσαν οι ίδιοι, αλλά τους στένευε το λαρύγγι ο κοινοβουλευτικός μανδύας. Αλλά, από την άλλη, δημιούργησε  και ένα πρόβλημα: Η ακροδεξιά ρητορική της κυβέρνησης, μέσα στην κοινωνική καταστροφή, την κυβερνητική αποτυχία και την πλήρη ανυποληψία, ναι μεν είχε αποτελέσματα στη δηλητηρίαση των συνειδήσεων, οδηγούσε όμως  το εκλογικό σακούλι της ΧΑ να φουσκώνει επικίνδυνα. Εκεί ήταν που χάλασαν τα πράγματα και ο βρωμερός γάμος αστισμού και φασισμού.
 
 
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-04-02 10:59
Λεωνίδας Βατικιώτης
Ανατρέχοντας λοιπόν στο 2009, η άνοδος του δημόσιου χρέους στο επίπεδο του 129% του ΑΕΠ, έπειτα από διαδοχικές αναθεωρήσεις από την ελληνική και την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία (που αποτελούν -θέμα εισαγγελικής έρευνας), ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς αιτιών που έχουν ανάγλυφο το αποτύπωμα της ελληνικής αστικής τάξης και κορυφαίων στρατηγικών επιλογών της. Είναι τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα του ελληνικού καπιταλισμού.
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-03-30 23:32
Παναγιώτης Μαυροειδής
Τα μέτρα κατά του κεφαλαίου σήμερα, μαζί με δίδυμα μέτρα ενίσχυσης της θέσης των εργατών (αυξήσεις στους μισθούς, κοινωνικά μέτρα κλπ), αποτελούν το μοναδικό ρεαλιστικό και ορθολογικό δρόμο ανάταξης της κοινωνίας και εξόδου από τη μαζική ανεργία και την απέραντη φτώχεια.  Όποιος περιμένει σε περίοδο παρατεταμένης κρίσης  τους ‘’επενδυτές’’ να βάλουν τα χρήματά ‘’τους’’ στην Ελλάδα, σε έκταση που να δώσει δουλειά σε 1.500.000 ανέργους, είναι βαθειά νυχτωμένος ή λέει συνειδητά ψέμματα. Αυτή ακριβώς η ιδιότυπη συνάντηση της άμεσης ανάγκης για επιβίωση, με την αντικαπιταλιστική πάλη και ανατροπή, είναι που έχει δώσει και ‘’αξία χρήσης’’ στην αντικαπιταλιστική επαναστατική αριστερά.
 
 
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-03-30 22:23
Σπύρος Μαρκέτος
Το χρέος προς τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς συμπυκνώνει και αναπαράγει σχέσεις εξουσίας κι εκμετάλλευσης στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος. Διόλου δεν μοιάζει με το ιδιωτικό χρέος μεταξύ, ας πούμε, δυο γειτόνων. Είναι πολύ πιο κοντά στο φόρο υποτελείας που πληρώνει εσαεί ο αδύναμος στον δυνατό, παρά στο εικοσάρικο που επιστρέφεις στη φίλη σου, από την οποία το είχες δανειστεί. Σχέση εκ κατασκευής ανισότιμη και άδικη, παγιώνει την κοινωνική πόλωση και ακυρώνει κάθε έννοια δημοκρατίας.
 
 
Σχόλια: 1 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-03-26 14:10
Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Broken timeΓιατί η υπέρβαση της κρίσης είναι αντικαπιταλιστικός στόχος; Γιατί απαιτεί οξεία ταξική αντιπαράθεση με τον ελληνικό καπιταλισμό και τους Ευρωπαίους πατρώνες του; Βασική αιτία είναι ότι δεν πρόκειται για συνηθισμένη κυκλική, αλλά για δομική κρίση σε ελληνικό και παγκόσμιο επίπεδο (διαφορετικής έντασης). Μ’ αυτήν συνδέεται η επί το αντιδραστικότερο ανασυγκρότηση του καπιταλισμού εις βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Ακόμη και όταν επέλθει κάποια ανάκαμψη, η κατάσταση δεν θα επανέλθει στα πρότερα επίπεδα ούτε σε κάπως ανώτερα. Απλώς, θα επέλθει κάποια βελτίωση σε σχέση με τα μέγιστα χαμηλά της κρίσης.
 
 

Pages

Subscribe to Front page feed