επισημάνσεις

Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-23 21:37
Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθετώντας μιαν εκδοχή του νεοφιλελεύθερου προτάγματος κερδοσκοπεί στις μειωμένες προσδο­κίες του βασανισμένου λαού, που δέχεται τα λίγα τα οποία του τάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και τα λιγότερα τα οποία τελικά θα του δώσει... Διακηρύσσει σε υψηλούς τόνους ότι δεν θα διαπραγματεύεται με την τρόικα αλλά με τα θεσμικά όργανα της EE. Εντούτοις αυ­τά τα τερτίπια είναι απλώς για να χαϊδεύουν την πληγωμένη περηφάνια των Ελλήνων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι δεν θα διαπραγματεύ­εται με τους υπαλλήλους της EE αλλά με τα θεσμικά της όργανα, προσδοκώντας καλύ­τερα αποτελέσματα.  Δηλαδή οι υπάλληλοι είναι πιο σκληροί διαπραγματευτές απ' τα αφεντικά τους. Ωραία λογική!
 
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-18 21:57
Γιώτα Ιωαννίδου
Είναι καθαρά τα πράγματα για αυτούς: Όταν η εξουσία κινδυνεύει, το προσωπικό της γίνεται επικίνδυνο. Για μας πάλι, όχι, δεν είναι καθαρά. Δεν ήμασταν έτοιμοι, δεν είμαστε και τώρα, να κάνουμε την οργή αποφασιστικότητα και τη στάση σου διδασκαλία. Πήραν προβάδισμα πάλι οι φόβοι και οι ανημποριές. ‘’Να μην πεινάσουμε, αλλά όχι και να σκοτωθούμε’’. Αυτό που επιτρέπει τελικά στο θάνατο να είναι καθημερινά παρών. Περίσσεψε η αποφασιστικότητα των ηλιθίων και πήραν μπόι οι ανασφάλειες των συνετών.
 
Σχόλια: 2 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-18 18:35
Παναγιώτης Μαυροειδής
Ο Παύλος δούλευε, όταν έβρισκε μεροκάματο στη Ζώνη, σαν σωληνάς, αλλά έγραφε και στίχους, έγραφε μουσική, τραγουδούσε. Κερνούσε και τους φίλους του, λέγοντας: "δεν έχω να φάω, αλλά την μπιρίτσα σ’ την κερνάω! Κομπλαν;" Δουλειά και διασκέδαση, λοιπόν όπως την καταλάβαινε ο γιός του μάστρο-Τάκη.Και για άλλους όμως υπάρχει ο συνδυασμός ‘’δουλειάς και διασκέδασης’’. Εξομολογείται ο χρυσαυγίτης στο ΕΘΝΟΣ:"’Εμείς λέγαμε πρώτα η δουλειά και μετά η διασκέδαση. Η δουλειά είναι να κυνηγάμε αναρχικούς και η διασκέδαση να χτυπάμε Πακιστανούς’’. Υποχρεούται ο καθένας να ρίξει τα μούτρα του και να συγκρίνει τους δύο κόσμους
 
 
 
Σχόλια: 1 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-16 11:02
Παναγιώτης Μαυροειδής
Είναι άλλο πράγμα η μάχη του κινήματος κατά της φτώχειας και είναι άλλο πράγμα μια πολιτική που συντηρεί το φτωχό μέσα στην γενική φτώχεια. Είναι κάποια χρόνια τώρα που τόσο νεοσυντηρητικές όσο και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις,  θέλοντας να αντιμετωπίσουν τους κοινωνικούς κινδύνους που δημιουργεί η  ‘’άνεργη ανάπτυξη’’ στο σύγχρονο καπιταλισμό, συναγωνίζονται σε ασκήσεις κοινωνικής συνοχής και ‘’περίθαλψης’’ του βυθού της εργατικής τάξης, ακόμη και χωρίς προϋποθέσεις.
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-15 23:31
Γιώργος Καλημερίδης
Είναι προφανές ότι υπάρχει ένα τεράστιο πολιτικό χάσμα από το στόχο της σταθερής απασχόλησης με αξιοπρεπή μισθό και εργασιακά δικαιώματα, από την παροχή ευέλικτων και κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας.  Είναι αυταπάτη – ή μήπως είναι τελικά συνειδητή επιλογή;- να πιστεύεις ότι τα προγράμματα ΕΣΠΑ, με το πολύ συγκεκριμένο σχεδιασμό τους ότι μπορούν να λύσουν το ζήτημα της ανεργίας και της υποαπασχόλησης που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία. Με αυτό τον τρόπο, σταδιακά και για την επίσημη Αριστερά, η απασχόληση γίνεται απασχολησιμότητα και η εργασιακή ομηρεία μόνιμο, νόμιμο και μοναδικό τελικά εργασιακό καθεστώς.
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-15 16:46
Νίκος Μπογιόπουλος
Ο προεκλογικός και προγραμματικός λόγος που παρουσίασε ο κ.Τσίπρας θα περπατήσει, όπως ανέφερε, στο πλαίσιο ενός «προοδευτικού δρόμου» που - κατά τον κ.Τσίπρα - «γίνεται πια συνείδηση στην Ευρώπη». Αλλά – και με το συμπάθιο - ο μόνος ορατός και πραγματικός δρόμος της ΕΕ είναι αυτός των 30 εκατομμυρίων ανέργων και των 100 εκατομμυρίων φτωχοποιημένων από τον Ατλαντικό μέχρι τα ελληνικά σύνορα. Δηλαδή απέχει κομματάκι από οτιδήποτε θα αποκαλούσαμε «προοδευτικό»…
 

 

Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-14 14:22
Κίμωνας Μπούκας, Χαρά Χάρσου
Στις 18 Σεπτεμβρίου με ένα τεράστι­ας σημασίας δημοψήφισμα οι κάτοικοι της Σκωτίας (στην οποία λειτουργεί κοινοβούλιο με περιορισμένες αρμο­διότητες από το 1999) θα κληθούν να αποφασίσουν εάν θα προχωρήσουν στη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, αφήνο­ντας πίσω τους την ένωση με τη Μεγάλη Βρετανία. Όποια κι αν είναι η έκβαση του δημοψηφίσματος, είναι βέβαιο πως θα προκαλέσει πολιτικό σεισμό, καθώς κάποια απ' τις δύο πλευρές θα υποστεί ιστορική ήττα. Με την πλευρά του «Όχι» στην ανεξαρτοποίηση τάσσονται τα τρία μεγαλύ­τερα βρετανικά κόμματα, τα οποία μαζί με την EE και το NATO έχουν επιδοθεί σε ένα όργιο τρομοκρατίας προειδοποιώντας για τις δυσμενείς οικονομικές συνέπειες της ανεξαρ­τησίας.
 
 
 
Σχόλια: 4 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-12 11:50
Δημήτρης Δημητούλης
Η συζήτηση για τη δυνατότητα και τη σκοπιμότητα μιας αριστερής κυβέρνησης έχει ανοίξει έντονα στην Ελλάδα. Πολλοί συνδέουν την προοπτική αυτή με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τίθεται και από άλλες πλευρές. Πέρα από επιθυμίες, ιδεολογικά σχήματα και στερεότυπα, έχει ενδιαφέρον να μελετήσουμε το παράδειγμα της Χιλής και της κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αλιέντε.
 
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-08 22:50
Δημήτρης Γρηγορόπουλος
Το ΠΑΣΟΚ γιόρτασε τα τεσσαρακοστά γενέθλια του όχι σε κατάσταση, πολιτικής ωριμότητας αλλά μάλλον γεροντικής άνοιας και παραλυσίας -εν μέσω παρακμιακών και αδιάφορων για την κοινωνία αντεγκλήσεων των αντιμαχόμενων μερίδων.  Η ανάδυση και ηγεμονία του ΠΑΣΟΚ στη Μεταπολίτευση σχετίζεται και με χρόνιες παθογένειες της Αριστεράς. Βέβαια, η ανάρ­ρηση του ΠΑΣΟΚ στον κυβερνητικό θώκο γίνεται έπειτα απ' το συμβιβασμό της ηγεσί­ας του με την αστική τάξη και τη συγκατάνευ­ση της δεύτερης, παρά τη σχετική αβεβαιό­τητα της για την ευόδωση του εγχειρήματος.
 
 
Σχόλια: 0 Ημερομηνία. Δημοσίευσης: 2014-09-07 20:07
Σπύρος Μαρκέτος
Ο καπιταλισμός σήμερα δεν αντέχει ούτε καν την ελεγχόμενη δημοκρατία που αποδέχτηκε μετά την ήττα του φασισμού στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ελευθερίες και δικαιώματα χάνονται καθώς η κρίση προχωρά προς το κέντρο και το κεφάλαιο ρημάζει τη μια περιφερειακή χώρα μετά την άλλη. Οι απολογητές του χάνουν την αλαζονική αυτοπεποίθησή τους, όπως μαρτυρά και ο σάλος που προκάλεσε η εμπεριστατωμένη μελέτη του Τομά Πικεττύ για το ιστορικό βάθος και τον τεράστιο σημερινό βαθμό της ανισότητας. Η επιλογή γίνεται ολοένα σαφέστερα μεταξύ αριστεράς και φασιστικής δεξιάς, ελευθερίας και ζόφου, εξισωτισμού και βαρβαρότητας. Τα πλέγματα εξουσίας το αντιλήφθηκαν αυτό ταχύτερα από τις περισσότερες αριστερές ηγεσίες, και ήδη ετοιμάζονται για σύγκρουση.
 

Pages

Subscribe to Front page feed